O mnie
21 styczeń 2008
“Rozchyliłem stulone płatki i pokazałem jej wstydliwe wnętrze kwiatu.- Niech pan przestanie
Jeszcze nie wiedząc, lecz już przeczuwając widocznie, zaśmiałem się nagle i nagle urwałem…
- Bo?…Podniecające i sekretne były jej oczy, zmrużone niezdecydowaną odpowiedzią..
Wtedy rozwarłem szeroko na cztery strony świata białe ciało lilii i wilgotnymi wargami upieściłem wnętrze…
A gdy podniosłem oczy – ona stała w pąsach, z rozfalowaną piersią i błyszczącymi źrenicami.I uśmiechnąwszy się nikle (pewno z warg moich, ufarbowanych żółtym pyłkiem) – jakimś specyficznie wzruszonym i drżącym głosem powiedziała:
- Pan jest wy-ra-fi-no-wa-nie nieprzyzwoity!… “
Julian Tuwim “Lilia”
25 kwiecień 2008 at 9:11
mmmm…. cóż więcej napisać ?
można czasem palce polizać …
a nade wszystko co więcej zostaje?
czekać na nieprzyzwoite wiosny obyczaje.
26 kwiecień 2008 at 17:23
Obyczaje w cytadeli, ukryte serc;)
28 listopad 2008 at 20:24
Julian Tuwim pisał świetne wiersze. Trzymam na półce tomik jego poezji (:
Pozdrawiam.